Ontgroening in hoërskole: tradisie of risiko?

Ontgroening is ‘n tradisie wat in sommige hoërskole steeds bestaan, waar nuwe leerders aan verskeie aktiwiteite blootgestel word om hulle te “bewys” en deel van die skoolgemeenskap te word.

Hierdie praktyke kan wissel van fisiese uitdagings tot sielkundige toetse, en word dikwels verdedig as ‘n manier om kameraadskap en lojaliteit te bou.

Die Impak op Leerders

Terwyl sommige leerders die ervaring as ‘n manier sien om deel van die groep te voel, toon navorsing dat ontgroening ook negatiewe gevolge kan hê, soos verhoogde stres, angs of emosionele trauma, veral wanneer dit nie behoorlik bestuur word nie. In ernstige gevalle kan dit tot fisiese beserings of langdurige sielkundige skade lei, wat die belangrikheid van toesig en grense beklemtoon.

Is Ontgroening ‘n Goeie Idee?

Baie opvoedkundiges en sielkundiges meen dat tradisionele ontgroeningspraktyke nie noodwendig nodig is om kameraadskap te bevorder nie. Alternatiewe soos gestruktureerde spanbou-aktiwiteite, mentorskap en kultuurdae kan dieselfde doel dien sonder onnodige risiko’s. Dit bring die vraag na vore of ontgroening altyd die beste opsie is.

View this post on Instagram

A post shared by Hoërskool Ellisras (@hs_ellisras)

Persoonlike Perspektief

My eie ervaring van ontgroening was positief. In daardie tyd het ek nie net geleer om ouer mense te respekteer en geduldig te wees nie, maar ook om saam met ander leerders deur uitdagende oomblikke te druk. Dit is juis tydens ontgroening dat ’n mens van jou beste vriende maak, saam lag oor lekker en moeilike situasies, en ’n sterk gevoel van eenheid ontwikkel. Hierdie ervarings het my gewys hoe belangrik samehorigheid en ondersteuning is.

Slotgedagte

Ontgroening in hoërskole bly ’n komplekse onderwerp vol verskillende opinies. Wanneer dit met die nodige sorg en respek hanteer word, kan dit waardevolle lewenslesse bied, maar skole moet egter altyd seker maak dat tradisie nooit belangriker word as die veiligheid en welstand van leerders nie.