Tafelberg se brand het homself uitgebrand, maar die storie is nie so eenvoudig nie

Ek onthou nog goed hoe vreemd dit voel om van ver af ‘n foto van Tafelberg met rook bo-oor te sien, veral wanneer jy self nie eens daar is nie. ‘n Plantegroeibrand het Sondag bo Kloofnek-hoek en Tafelberg-weg uitgebreek, en binne ure was ses brandenjins, drie watertenkers en ‘n hele span SANParke-wagters, vrywillige brandbeamptes en verkeersbeamptes op die toneel.

Die Laer Kabelstasie is as voorsorgmaatreël ontruim, alhoewel die kabelbaan self reeds vir jaarlikse onderhoud gesluit was, so geen besoekers is in gedrang gebring nie. Sowat 65 grondpersoneel het deur die nag gewerk om waaksaam te bly vir opflikkerings, terwyl Tafelberg-weg en dele van die Conturpad gesluit is vir wandelaars se eie veiligheid.

Teen Maandagoggend het die Stad Kaapstad se Brand- en Reddingsdiens bevestig dat die vuur homself uitgebrand het, sonder beserings of skade aan eiendom. Vliegtuie is ingespan om oorblywende warmkolle vanuit die lug te blus, terwyl grondspanne op die berg agtergebly het om enige herontbranding dop te hou.

Waarom Augustus ‘n vreemde maand vir vuur is

Kaapstad se hoogseisoen vir brande val tipies in die droë somermaande, nie nou nie, wanneer die Kaap juis van winterreën na lente oorskakel. Dis presies wanneer fynbos, bolplante en veldblomme voorberei om die Wes-Kaap in ‘n kleurvolle vertoning te verander, ‘n natuurlike skouspel wat elke jaar opnuut vier, en vuur speel eintlik ‘n noodsaaklike rol in daardie siklus, al klink dit teenstrydig vir ‘n stad wat na ‘n brandende berg staar.

Wat die naaste gemeenskappe hieruit leer

Die Stad se eie verklaring oor die brandbestrydingspoging beklemtoon dat geen ontruiming van omliggende woonbuurte nodig was nie, iets wat baie inwoners eers laat die aand op sosiale media moes bevestig terwyl rook oor die stad gehang het. Dit herinner ‘n mens hoeveel van Kaapstad se alledaagse rustigheid afhang van spanne wat jy nooit sien werk nie, tot die oomblik wanneer die berg self in vlamme verskyn.

My eie gedagtes hieroor

Ek het gewoond geraak daaraan om Tafelberg as agtergrond te behandel, iets wat altyd net daar sal staan, en hierdie naweek het my herinner dat dit self ‘n lewende, brandbare landskap is wat om sy eie ritmes werk. Dit maak my nog meer lief vir elke wandelpad wat weer oopmaak.